EN · NL · RO

Je lichaam faalt niet.
Het stopt met meewerken.

Ik ben Anca. En ik hoop je te verrassen met één ding:
het zit niet in je hoofd.

Je bent moe op een manier die slapen niet oplost. Je reageert scherper dan je wilt. Je kijkt in de spiegel en je lichaam lijkt veranderd. Je weet niet meer wanneer je voor het laatst gewoon blij was. Je hebt het uitgelegd aan jezelf als fase. Als iets wat je moet accepteren of harder tegen moet vechten. "Dit ben ik niet." Druk en schaamte omdat iedereen het anders beter doet.

Het ligt niet aan jou. Dit zijn signalen van een systeem onder druk — niet van een persoon die tekortschiet.

Dat is geen gebrek aan inzicht. En het is geen gebrek aan wilskracht. Heel vaak zelfs je moet minder gaan doen. Deze zijn tekenen van een systeem dat vastloopt op twee niveaus tegelijk — en dat vraagt om twee lenzen tegelijk.

Professionele achtergrond

Ik ben gepromoveerd in Orthopedagogiek, met aanvullende post HBO Medische Basiskennis en opleiding in klinische Psycho-Neuro-Immunologie (cPNI).

Mijn praktijk is aangesloten aan MBOG, SCAG en RBCZ.

MBOG SCAG RBCZ

Maar wat ik op mijn diploma altijd zet in rode inkt is het volgende:

Ik ben 50 jaar oud. Dat betekent dat ik meerdere vrouwen en facetes in mezelf heb moeten ontmoeten en onthullen. Mijn licham is ermee elke keer verandert en draagt en vertelt het verhaal.

Dochter, moeder, zus, vriendien, vrouw, weduwe. Expat, bedrijfeigenaar en heel vaak taxi chauffeur voor mijn 2 lieve kids. I understand.

Je functioneert. Maar je herstelt niet echt.

Wat cPNI ziet

Klinische Psycho-Neuro-Immunologie onderzoekt hoe stressfysiologie, hormonen, immuunfunctie en gedrag als één geheel werken. Niet symptoom voor symptoom — maar als patroon.

Chronische belasting laat sporen na in hoe je slaapt, hoe je energie reguleert, hoe je immuunsysteem reageert. Die sporen zijn meetbaar. Ze zijn ook omkeerbaar — maar alleen als je ze als systeem benadert, niet als losse klachten.

cPNI geeft antwoord op de vraag: wat doet langdurige belasting met het lichaam?

Wat orthopedagogiek toevoegt

Mijn achtergrond in de orthopedagogiek bepaalt hoe ik gedrag begrijp — als iets dat zich aanpast aan belasting, context en fysiologische capaciteit(denk neurodiversiteit als voorbeeld). Hoe mensen reageren, aanpassen, compenseren en vastlopen wanneer de omgeving of het systeem te veel vraagt. Ik kijkt niet alleen naar wat iemand doet, maar naar waarom ze blijven doen wat ze doen, ook als het niet meer werkt.

Dat is diepte dat puur fysiologisch werk soms mist. Een protocol dat het lichaam ondersteunt maar het patroon erachter negeert, stuit vroeg of laat op dezelfde muur.

Orthopedagogiek geeft antwoord op de vraag: wat houdt iemand vast in dat patroon?

Het lichaam houdt bij wat het hoofd probeert te beheersen. Maar het hoofd herhaalt wat het nooit anders heeft geleerd. Beide vragen verdienen een antwoord.

Waarom de combinatie werkt

De combinatie betekent dat we niet kiezen tussen die twee vragen. We stellen ze allebei. En we werken aan het antwoord als één geheel — niet als twee parallelle trajecten.

In de praktijk

  • Fysiologische belasting in kaart brengen — slaap, energie, stressregulatie, hormoonritme
  • Gedragspatronen begrijpen die het systeem onder druk houden
  • Interventies die het lichaam ondersteunen én het patroon doorbreken
  • Tempo dat past bij wat het systeem aankan — niet bij wat je denkt dat je zou moeten kunnen

Niet harder. Anders.

Klaar om een ander soort gesprek te beginnen?

De eerste stap is simpelweg een gratis gesprek. Geen formulieren, geen druk. We nemen 20 minuten de tijd om te zien of de klik er is — voor ons allebei.

Plan een afspraak